![None](/media/filer_public_thumbnails/filer_public/98/f2/98f2b060-19c6-4d82-a964-8ded35395d36/asparagopsis_taxiformis_algae_roodalg_nieuws_1920x1077.jpg__580x0_q85_subsampling-2.jpg)
De roodalg Asparagopsis taxiformis kan de hoeveelheid methaanuitstoot bij vee verminderen met wel 70%.
100 keer sterker
Koeien en schapen produceren bij de vertering van hun plantaardige voedsel grote hoeveelheden methaan (CH4). Zogenaamde methanogenen, een groep binnen de archaea, zijn hiervoor verantwoordelijk. Methaan is als broeikasgas 100 keer sterker dan CO2, en draagt in grote mate bij aan klimaatverandering. Iedere dag produceert een koe zo’n 500 liter methaangas, bij elkaar 175 kilogram methaan per jaar. 90% hiervan verlaat de koe via boeren, de rest via scheten. Onze veestapel produceert 44% van alle door de mens veroorzaakte methaanuitstoot. Bij elkaar 3,1 gigaton.
2% gedroogde roodalg
Wetenschappers van CSIRO en de James Cook University in Queensland, Australië, gingen op zoek naar een manier om de hoeveelheid methaan in koeienboeren te verminderen. Eind 2015 kwamen ze uit bij een roodalg genaamd Asparagopsis taxiformis. Dit zeewier, dat op Hawaï als delicatesse wordt gezien, produceert bromoform (CHBr3). Een stof die de methaanproductie stopt door een reactie aan te gaan met vitamine B12.
In het lab verminderde de roodalg de methaanproductie met meer dan 99%. Een indrukwekkend getal, maar nietszeggend tot je het in het echt toepast. De onderzoekers hebben het daarom uitgeprobeerd in een schaap. Gedurende 72 dagen kreeg het schaap een dieet voorgeschoteld met 2% gedroogde roodalgen. Zijn methaanuitstoot daalde met 50-70%.
2,17 gigaton
Door wereldwijd het veevoer aan te vullen met deze roodalg, zouden we de methaanuitstoot kunnen verminderen met 2,17 gigaton, een hoeveelheid gelijk aan de totale CO2-uitstoot van India. Maar ondanks dat het veevoer slechts 2% roodalgen hoeft te bevatten, is de veesector (en daarmee de vraag naar zeewier) enorm. Om alleen al de 26 miljoen koeien in Australië te voorzien van het nieuwe dieet is zo’n 6.000 hectare aan zeewierboerderijen nodig. Bijkomend voordeel is echter dat de roodalgen tijdens hun groei door middel van fotosynthese extra CO2 opnemen, en daarmee verder bijdragen aan een afname van het broeikaseffect.